W latach 70. XX wieku Shizufumi Ishidō uczestniczył w pokazie mistrzów Nukata oraz Hashimoto, którzy studiowali wówczas Musō Shinden Jushin-ryu. Ishidō postanowił skontaktować się z nimi, jednak żaden z nich nie przyjmował w owym czasie kishobun, czyli formalnej przysięgi, iż nie będzie się nauczać ani pokazywać publicznie technik danej szkoły bez zezwolenia. Na ucznia przyjął go Isamu Kubo, który wraz z siostrą, Kiyoko Toyodą, był potomkiem klanu Omura. Nauki mistrza Kubo wywarły wielki wpływ na rozumienie iaidō przez Ishidō.
W 1979 roku udał się do Wielkiej Brytanii i od tamtej pory wspierał europejskich uczniów, szczególnie w Wielkiej Brytanii oraz Holandii, nie tylko nauczając ich technik oraz filozofii iaidō i jōdō, ale także tworząc podwaliny pod ramy organizacyjne tych dyscyplin w Europie. Zderzenie z kulturą europejską oraz innym, odmiennym od japońskiego, sposobem myślenia miało także wpływ na sposób, w jaki Ishidō naucza w Shinbukan Dojo.
Dzieła Dori o tanoshimu iaidō koza. Zennihon kendo renmei iaihen (Sukijanaru, 2014).
Przypisy