9 stycznia 1941 roku, podczas drugiego atlantyckiego patrolu, „Glauco” wystrzelił z niewielkiej odległości niecelną torpedę do parowca o szacowanej pojemności 4000 BRT, a następnie wdał się z nim w pojedynek artyleryjski. Przeciwnikiem włoskiego okrętu okazał się silnie uzbrojony brytyjski pomocniczy patrolowiec (ang. ocean boarding vessel) HMS „Cavina”, który zmusił „Glauco” do zanurzenia i zaniechania ataku.

Druga atlantycka misja „Otarii” trwała od 24 stycznia do 1 marca 1941 roku, przerwana z powodu problemów technicznych 1 lutego, kiedy to jednostka powróciła do Bordeaux w celu dokonania koniecznych napraw. 5 lutego okręt ponownie wyszedł w morze i od 13 do 24 lutego patrolował wody na zachód od Szkocji, nie spotykając przeciwnika.

27 stycznia „Glauco” wyszedł z Bordeaux na swój trzeci atlantycki patrol, lecz 14 lutego w estuarium Tagu okręt został wykryty i uszkodzony bombami głębinowymi przez co najmniej pięć nieprzyjacielskich jednostek ZOP (jednostka zdołała wrócić do bazy, jednak jej naprawa trwała trzy miesiące).