418–421, 423..
Po wielkim pożarze 1812 r., który zniszczył 782 budynki mieszkalne, magazynowe i targowe, władze Rygi były zmuszone zająć się porządkowaniem przedmieść miasta. Przystąpiono do tego w 1815 r. Rozszerzono wówczas obszar esplanady do ówczesnej ul. Jelizawietinskiej i zezwolono na zabudowę terenu położonego za nią. Wytyczono wówczas ulicę na trasie pokrywającej się z głównym odcinkiem dzisiejszej ul. Wolności. mały|Secesyjna kamienica pod nr 62 W 1818 r. na końcu ulicy ustawiono bramę triumfalną ku czci cara Aleksandra I. Wtedy też samej ulicy nadano nazwę Aleksandrowska. W 1859 r. zniwelowano dawne miejskie wały, przez co ulica Aleksandrowska została przedłużona do kanału miejskiego (dawna fosa zamkowa). W 1861 r. zmieniono nazwę ulicy na Bolszaja Aleksandrowska. W latach 1870–1876 odcinek tej ulicy od kanału miejskiego do ul. Jelizawietinskiej był określany mianem bulwaru Aleksandrowskiego. Na początku XX w. powrócono do nazwy ul. Aleksandrowska na całej długości ulicy. Po uzyskaniu niepodległości przez Łotwę, w 1923 r., ulica Aleksandrowska otrzymała nazwę Brīvības iela, analogicznie przemianowano dawny bulwar Aleksandrowski. Natomiast szosę wyjazdową z miasta nazwano Brīvības gatve w 1935 r. Podczas hitlerowskiej okupacji Łotwy ulica nosiła imię Adolfa Hitlera.