Wyrokiem sądu przysięgłych w Berlinie Zachodnim z 23 sierpnia 1973 Hans Quambusch i Johann Bäcker zostali skazani na kary dożywotniego pozbawienia wolności w ciężkim więzieniu za zbrodnie popełnione podczas II wojny światowej na obszarze okupowanej Polski. Quambusch został uznany winnym zamordowania 31 osób. W motywach wyroku sąd podkreślił, że obaj skazani często działali nie według rozkazu, lecz z własnej woli, a ich postępowanie znamionowało szczególne okrucieństwo. Wymiar wyroku odpowiadał oczekiwaniom oskarżyciela, zaś obrona wnosiła o uniewinnienie. Wyrok nie był prawomocny. W 1973 Quambusch miał 67 lat.
W okresie PRL sprawą wyjaśnienia zbrodni niemieckich popełnionych na ziemi sanockiej zajmowała się Delegatura w Sanoku Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Rzeszowie, której szefem był sędzia śledczy Czesław Cyran. Ustalenia OKBZH w Rzeszowie, przekazane za pośrednictwem Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce, posłużyły jako materiał dowodowy w procesach zbrodniarzy niemieckich, którego odbywały się w Niemczech.