Słownik Larousse nie wymienia tego neologizmu jako dawnej formy urbanizacji, została ona jednak przyjęta przez stowarzyszenie utworzone w celu promowania „okrągłych wiosek”; Jacques Heers umieścił go w tym podręczniku La ville au Moyen Age (Hachette Pluriel, 1992).
Hipoteza Pawłowskiego Według Krzysztofa Pawłowskiego, architekta działającego w dziale dziedzictwa UNESCO, średniowieczna wioska okrężna to osada, której krąg stanowi podstawę całości lub części organizacji systemu działekKrzysztof Pawlowski, « Formes urbaines en Languedoc et les débuts de l’urbanisme en Europe médiévale ».. Istotnym elementem systemu zwanego „cyrkulacją” byłaby seria pierścieni regularnie rozmieszczonych wokół centralnego rdzenia w postaci wstążek domów szeregowych. Do tej pory bastydy z południowego zachodu Francji, oparte na prostokątnym wzorze, były uważane za pierwsze przejawy twórczości miejskiej w średniowieczu. Jednak dla Krzysztofa Pawłowskiego w Langwedocji model kołowy powstałby dwa wieki przed domami wiejskimi, a tym samym miał zapoczątkować średniowieczną europejską urbanistykę.