Emīlija Benjamiņa (ur. 10 września 1881 w Rydze, zm. 23 września 1941 w Solikamsku) – łotewska dziennikarka, wydawczyni i przedsiębiorczyni, jedna z najbogatszych kobiet w Europie w okresie międzywojennym. Na międzywojennej Łotwie ją i jej męża Antona Benjamiņa określano mianem „Królów Prasy”.
Życiorys Młodość Urodziła się jako Emīlija Simsone, była środkową córką Andrisa Simsonsa i Ede Usinšy. Jej ojciec był urzędnikiem kolejowym, z którego pensji rodzina ledwo mogła się utrzymać. Obie jej siostry były artystkami scenicznymi: starsza, Mina, była śpiewaczką operową, młodsza Annija – aktorką, która zyskała sławę zarówno w teatrze łotewskim, jak i w niemieckim. W przeciwieństwie do swoich sióstr Emīlija wcześnie zainteresowała się prasą i biznesem i rozpoczęła pracę w wieku 17 lat jako agent reklamowy i krytyk teatralny dla niemieckojęzycznej gazety Rigaer Tagesblatt.