wzdłuż południowej strony wiaduktu do mostu Poniatowskiego i wzdłuż ul. Ludnej, Okrąg i Rozbrat. Po 1935 roku przy ul. Ludnej 4 powstał funkcjonalistyczny budynek poczty. W 1933 ukończono budowę kościoła pw. Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Łazienkowskiej 14/16. W 1934 roku na rogu Czerniakowskiej zbudowano według projektu architektów Romualda Gutta i Józefa Jankowskiego biurowiec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (obecnie szpital im. prof. W. Orłowskiego). Nadal jednak wzdłuż Wisły od mostu Poniatowskiego do rejonu dzisiejszego Pomnika Sapera znajdowały się warsztaty i spichlerze często o korzeniach XVIII-wiecznych.
Przed II wojną światową Solec był jednym z 26 okręgów Warszawy, a jego granice wyznaczały aleja 3 Maja, Aleje Jerozolimskie, ulice Marszałkowska, Piusa XI (obecnie Piękna), Górnośląska, Czerniakowska na nieistniejącym obecnie odcinku w kierunku Fabrycznej, również nieistniejąca Mączna oraz brzeg Wisły. Solec zajmował powierzchnię 203 ha i był zamieszkany przez 56,4 tys. osób.
Powstanie warszawskie W czasie powstania warszawskiego w 1944 część Solca, położona na południe od wiaduktu mostu Poniatowskiego do ul.