Polonia w Tunezji – ludność Tunezji pochodzenia polskiego.

Historia Początki Pierwszym Polakiem w Tunezji był dowódca floty maltańskiej był Prokop Odrowąż-Pieniążek, który walczył w Tunezji z Turkami we flocie hiszpańskiej w XVI wieku. Walczyli tam także inni Polacy, m.in. Szymon Łatkowski, Teodor Lacki, czy Jerzy Rogowski. Dalej odwiedzali ją Zygmunt Radziwiłł, Piotr Kochanowski, Andrzej Trzecieski, czy Piotr Zbylitowski. Kolejnym z Polaków, który przyjechał do Tunezji był pisarz oraz podróżnik Jan Potocki, który napisał w tym czasie pierwszy polski opis Tunezji w swojej książce pod tytułem Kraina Tunetańska. Przybył wtedy na wyspę Dżerba do miejscowości Kabis nad zatoką Mała Syrta. Pierwszą kobietą w Tunezji była za to Cecylia z Popielów Komorowiczowa, która przebywała tam ponad dziesięć lat: od 1900 do 1910 roku. W latach 1918–1945 w Tunezji Polacy zaczęli osiedlać się na stałe (nadal w małej liczbie). Zamieszkiwało w tym czasie Tunezję około 40 osób.

Powstanie listopadowe Najliczniej Polacy przybywali (i najczęściej osiedlali się) w Tunezji po powstaniu listopadowym. Niektórzy osiedlali się tam, inni zostali sprzedani jako niewolnicy. Byli wśród nich m.in.