po uwolnieniu pracował jako sędzia pokoju, zaś w 1919 znalazł się w Warszawie.

Przyjęty do Wojska Polskiego jako ochotnik w grudniu 1919, został zweryfikowany w stopniu podporucznika i przydzielony do Oddziału Śledczego Sądu Wojskowego przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Warszawie. Awansowany na porucznika 1 kwietnia 1920 r., w lipcu 1920 r. na własne życzenie przeniesiony do służby liniowej w Brygadzie Jazdy Ochotniczej mjr. Feliksa Jaworskiego, następnie w 19 pułku ułanów. W l. 1921-22 ponownie służył w Sądzie Wojskowym przy DOGen. w Warszawie (sędzia śledczy w Sądzie Załogowym). W maju 1922 przeniesiony do rezerwy i wpisany na listę aplikantów adwokackich.

Osiadł w Łucku, gdzie otworzył i do 1939 r. prowadził kancelarię adwokacką; pełnił funkcję radcy prawnego tamtejszego Banku Rolnego oraz plenipotenta ks. Janusza F. Radziwiłła. Działał w Związku Oficerów Rezerwy, a także uprawiał sporty motocyklowe (m.in. zwycięzca rajdu I Wołyńskiego Motocyklowego Zjazdu Gwiaździstego w 1934 r.).