W tym samym roku przyjął propozycję pracy jako asystent chirurgii ogólnej w Szpitalu Śląskim w Cieszynie. Specjalizację pierwszego stopnia z zakresu chirurgii uzyskał w 1953 roku, a siedem lat później w 1960 drugiego stopnia. W 1966 roku, jako specjalista chirurgii dziecięcej, został powołany na ordynatora jednego z oddziałów podzielonej chirurgii ogólnej. Zorganizował pierwszy w Szpitalu Śląskim pododdział chirurgii dziecięcej.
Prowadził ponadto szkolenia kadry medycznej, a także wykłady z zakresu chirurgii w Szkole Felczerskiej i Liceum Medycznym w Cieszynie. Jako świadek brał udział w procesie kanonizacyjnym św. Jana Sarkandra – operował, uznanego za cudownie uzdrowionego, księdza Jana Pichę.
Odznaczenia Za swoje zaangażowanie i pracę był wielokrotnie nagradzany. W 1969 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1983 r. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Życie prywatne Od 1950 r. był żonaty z Zofią (z d. Szmigiel). Ojciec Jolanty (lek. med.), Jana (lek. stom.) i Małgorzaty.
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Cieszynie.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy chirurdzy dziecięcy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej