Będąc oficerem w Przemyślu w latach 30. uzyskał wsparcie finansowe z Ligie Morskiej i Kolonialnej na wyjazd do Ameryki Południowej i prowadzenie badań w dorzeczu Amazonki, gdzie planowano osiedlić kolonistów polskich. Jak przyznał, zainteresował się tym regionem poprzez konsula angielskiego i Niemca Augustina, korzystając wpierw z zasobów ich bibliotek. Dwukrotnie przebywał na kontynencie południowoamerykańskim, odwiedzając przede wszystkim Peru i Brazylię. Po powrocie z rocznej wyprawy tamże wraz z żoną w lipcu 1935 poinformował, że rząd peruwiański zadeklarował oddanie na rzecz polskich kolonii obszaru 0,5 ha w rejonie Iquitos. Po powrocie prowadził w mieście odczyty wraz z pokazem przeźroczy, a przywiezione przez niego okazy były demonstrowane publicznie. W środowisku miejskim w Przemyślu zyskał miano uczonego w sprawach przedstawianej przez siebie wiedzy. Wrażeniami z podróży dzielił się na łamach prasy ogólnopolskiej, udzielając wywiadów. Reportaże kpt. Homana ukazywały się w tygodniku ilustrowanym „Światowid”.
Swoje odczyty organizował głównie w obiektach wojskowych, zarówno w Przemyślu jak i na obszarze województwa lwowskiego. Dążył do kontaktów z wyższymi oficerami, był także zainteresowany tankietkami.