Prawdopodobnie chodzi o Batalion KOP „Żytyń”, który stacjonował na Wołyniu.. W sierpniu 1939 został zmobilizowany do tej samej jednostki KOP i walczył w jej szeregach na Wołyniu. Po rozbiciu jednostki doszedł do Warszawy, gdzie dostał się do niemieckiej niewoli. Niebawem udało mu się zbiec i wrócić do Przemyśla.

Po nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną i został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej. Zawodowo był pracownikiem fizycznym na stacji kolejowej Żurawica. Pełnił funkcję adiutanta Komendy Obwodu Przemyśl. Po tzw. „wsypie” był zmuszony wyjechać z tego miasta. Po tym jak został „spalony” w Przemyślu, przybył do Sanoka we wrześniu 1943 i tam został adiutantem w sztabie obwodu AK Sanok (w tym czasie zamieszkiwał głównie u Władysława Pruchniaka ps. „Ireneusz”). Funkcję pełnił od października 1943 do 1944. W konspiracji używał pseudonimów „Kruk” oraz według różnych wersji „Kośba” lub „Kosiba”. Posługiwał się także fałszywymi dokumentami na nazwisko Stanisław Jachimowski. Uczestniczył w przygotowaniu i w nocy 20/21 lipca 1944 dowodził nieudaną akcją odbicia z więzienia w Sanoku Władysława Szelki ps. „Borsuk”. Był egzaminatorem na tajnym kursie podoficerskim.