Pracę zawodową rozpoczął jako wychowawca w Państwowym Domu Dziecka w Tarnowie. Później był zatrudniony w Powiatowym Archiwum Państwowym w Tarnowie oraz w Zakładzie Numizmatyki Instytutu Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Prowadził zajęcia w Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1969 został nauczycielem akademickim w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach w Zakładzie Historii Starożytnej i Średniowiecznej. W 1975 został kierownikiem tego zakładu. Był prodziekanem Wydziału Humanistycznego, wicedyrektorem i dyrektorem Instytutu Historii UŚ.
Opublikował m.in. dzieła: Wojny a pieniądz. Z badań nad obiegiem srebrnej monety na wschodnim pograniczu Imperium Rzymskiego w epoce Sewerów (193–235) (1998), Udział Ziemi Tarnowskiej w Powstaniu Styczniowym.
Był członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego (1975–1987), wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego (1988–1994), wiceprzewodniczącym Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk (1993–1995), członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie.
Jego żoną była Irena Kunisz, nauczycielka, absolwentka studiów historycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim (dyplom u prof. Romana Grodeckiego).