We współczesnej nauce pojęcie ras ludzkich wzbudza kontrowersje, brakuje mu jednoznaczności (niekiedy rozumie się przez nie podgatunki, kiedy indziej populacje), dlatego też odchodzi się od niego, brak organów szczątkowych, mających stanowić u organizmów bezużyteczne, szczątkowe relikty ewolucyjnej przeszłości. W organizmie ludzkim do narządów szczątkowych zalicza się często wyrostek robaczkowy, aczkolwiek część badaczy wskazuje na jego udział w procesach immunologicznych (niekiedy pożądany, a niekiedy nie, jako że jego usunięcie może zmniejszać ryzyko niektórych chorób, jak choroba Parkinsona). W każdym razie w ciele człowieka występują inne narządy szczątkowe, jak juxtaoral organ, mieszki włosowe na większości nie pokrytej gęstymi włosami powierzchni ciała, gruczoły łojowe kanału słuchowego. W toku ewolucji małp wąskonosych skróceniu uległa twarzoczaszka i funkcję stracił, stając się narządem szczątkowym, narząd lemieszowo-nosowy. Mimo że nie odgrywa on żadnej istotnej roli, podczas embriogenezy migrują do niego neurony. Ponadto wymienia się tu kręgi ogonowe, ostatnie zęby trzonowe. Narządy szczątkowe mogą też występować niestale, na przykład żebra przednie. Żebro szyjne spotyka się u 0,5-1% populacji. W przypadku cech obecnych przodków, pojawiających się u ich potomków mówi się jednak raczej o atawizmie.