Rīga : Latvijas Universitātes žurnāla "Latvijas Vēsture" fonds, 2003. ISBN 9984-643-55-7.
Oddział, w którym walczyli bracia Rusovs, działał w rejonie Madony. 21 września 1945 r. zajął wioskę Mēdzūla. Wcześniej, 1 sierpnia 1945 r., w starciu z NKWD zginął Pēteris Rusovs, zaś 21 września najstarszy z braci – Jānis. Kārlis, najmłodszy, przejął wówczas dowodzenie oddziałem. Redagował również partyzancką gazetę „Srebrzyste Słońce” („Sudrabota Saule”)R. Wnuk, Leśni Bracia, s. 385.. Łotewskie podziemie zostało zdziesiątkowane podczas operacji NKWD w powiecie madońskim na przełomie 1945 i 1946 r.R. Wnuk, Leśni Bracia, s. 375–376. W 1948 r. Rusovs formalnie był szefem Sztabu Centralnej Liwonii, jednak w praktyce dowodził jedynie 45 partyzantami ukrywającymi na terenie powiatu kieskiego, nie mając nawet kontaktu z tymi, którzy ukrywali się przed NKWD i MGB w sąsiednim powiecieR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 388.. Został ujęty po tym, gdy MGB udało się wprowadzić do jego otoczenia swojego agenta, ps. Pēteris Lidumus, któremu udało się przekonać Rusovsa, iż jest przywódcą młodzieżowej organizacji konspiracyjnej w Rydze. Rusovs został schwytany w sierpniu 1948 r. Podczas jego aresztowania MGB przejęło również archiwum Sztabu Centralnej Liwonii, co doprowadziło do zatrzymania kolejnych 10 partyzantów i 97 wspierających ich ludziR.