Odnowił kościół (1902, 1912), opiekował się założonymi stowarzyszeniami kościelnymi (Apostolstwem Modlitwy, Stowarzyszeniem Młodzieży Polskiej). Umacniał ducha polskiego w tej przygranicznej parafii. Zadbał o spisanie listy parafian poległych w I wojnie światowej oraz o tablicę pamiątkową, która została umieszczona w kościele. Wydał także pamiątkową książeczkę na ten temat. Biskup Stanisław Okoniewski mianował go wizytatorem nauki religii w dekanacie nowomiejskim i radcą duchownym.
Po wkroczeniu Niemców do Polski został aresztowany 5 września 1939 i uwięziony w Grudziądzu, następnie w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Wskutek starań rodziny zwolniony (1940) z nakazem zamieszkania w Berlinie-Pankow.
Po wojnie wrócił do Łąkorza, gdzie był czynny w duszpasterstwie do swojej śmierci i gdzie został pochowany.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (2 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia Ks. Henryk Mross, Słownik biograficzny kapłanów Diecezji Chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Wydawnictwo „Bernardinum”, Pelplin 1995, , s.