Nieistniejący pałac Prawdopodobnie wcześniej istniejący tutejszy dwór lub zamek został pod koniec XIX wieku znacznie rozbudowany przez Konstantego Przezdzieckiego na nowoczesny pałac. Został przebudowany w stylu neogotyckim na planie długiego i szerokiego prostokąta, z cegły, o dwóch kondygnacjach i bardzo skomplikowanej bryle, z wieloma ryzalitami, ostrołukowymi otworami, łącznikami, trzykondygnacyjnymi skrzydłami i czterokondygnacyjną wieżą. Druga wieża górowała nad innym skrzydłem, od strony parku, z żeliwną iglicą z przeznaczeniem na maszt dla chorągwi rodowej właścicieli.

O wnętrzach pałacu nic nie wiadomo.

W czasie I wojny światowej pałac został wraz z całą jego zawartością wysadzony w powietrze przez cofające się wojska rosyjskie.

Rezydencję otaczał rozległy park krajobrazowy, płaski od strony podjazdu, a po stronie ogrodowej opadający w dół.

Obok pałacu stała zbudowana z granitu kaplica rodzinna, również w neogotyckim stylu, która ostała się po roku 1918.

Majątek Tyzenhauz został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego. Został również szczegółowo opisany w książce Memento kresowe Antoniego Urbańskiego w 1929 roku.

Przypisy , reprint wydany przez Oficynę Wydawniczą „Graf”, Gdańsk, 1991, .

Kategoria:Miejscowości na Łotwie