Szerzej o dziedzictwie naturalnym zaczął pisać jednak dopiero w latach pięćdziesiątych, za namową dyrektora National Park Service, Newtona B. Drury’ego. Jego opowieści o parkach Yellowstone, Yosemite i Wielkim Kanionie zainspirowały Tildena i wstępnie zapoznały z ideą interpretacji dziedzictwa. Owocem znajomości był książka National Parks: What They Mean to You and Me (1951), dzięki której Tilden przyczynił się do budowania atrakcyjnego wizerunku amerykańskich parków narodowych. Wskazywała nie tylko na piękno parków, ale także na postrzeganie oraz osobę odbiorcy.
W 1955 roku, chcąc lepiej poznać w praktyce metody interpretacji stosowane w parkach i miejscach pamięci narodowej oraz nadać im pewne ramy, rozpoczął wyprawę badawczą na zlecenie Conrada Louisa Wirtha, kolejnego dyrektora National Park Service. Pracował wówczas pewien czas w na Florydzie. Zebrane materiały, obserwacje i refleksje opublikował w książce Interpreting Our Heritage (1957), mając siedemdziesiąt cztery lata. Książka spotkała się z dobrym przyjęciem ze strony władz National Park Service oraz National Park Association: podkreślano jej walory literackie, a zwłaszcza pedagogiczne. Doczekała się kolejnych wydań (drugiego już w 1967, czwartego w 2007), a także tłumaczeń na różne języki, m.in. włoski, niemiecki, francuski, polski.