W 2015 roku budynki fabryki zostały rozebrane.
Produkcja W 1913 roku fabryka wyprodukowała 11 milionów sztuk, a w 1944 roku produkcja wzrosła do 44 milionów. Największy wzrost nastąpił w latach 70. i 80. XX wieku, gdy powstawało około 80 milionów sztuk. Na początku XXI wieku produkcja spadła do 20 milionów 20 tysięcy sztuk produktów. Zakład eksportował swoje wyroby do Rosji (około 30%), Niemiec, Danii, Polski, Słowacji, Finlandii, Francji, Szwecji, Czech, na Bliski Wschód i Afryki Północnej.
Muzeum W 1980 roku we wsi Budy otwarto Muzeum regionalne wsi Budy, w którym można było zobaczyć zachowaną kolekcję wyrobów fabryki. Znalazły się w nim głównie wyroby pracujących w latach 1950–1960 twórców, dla których inspiracją była ukraińska przyroda, literatura i sztuka. W 2000 roku dekretem Rady Ministrów Ukrainy powstało Muziej istorii AOZT «Budianskij fajans». W 2006 roku posiadało 3866 eksponatów i około 8000 zbiorów archiwalnych. Po likwidacji fabryki zbiory postanowiono przenieść do Muzeum Historycznego w Charkowie. Tam w 2010 roku została zorganizowana wystawa «Budianskije mastiera».
Sygnatury alt=
Przypisy
Kategoria:Rejon charkowski Kategoria:Przedsiębiorstwa na Ukrainie Kategoria:Przedsiębiorstwa w Rosji Kategoria:Fabryki Kategoria:Ceramika ukraińska Kategoria:Przedsiębiorstwa produkujące fajans