W latach 1910–1915 członkiem rady zawiadowczej Polskiego Banku Przemysłowego we LwowieSzematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1911, Lwów 1911, s. 984, 1912, Lwów 1912, s. 984, 1913, Lwów 1913, s. 984, 1914, Lwów 1914, s. 984.. Był jednym z najbardziej znanych bankowców austriackich, w okresie międzywojennym był m.in. wiceprezesem Stowarzyszenia Austriackich Banków i Bankowców (Verband österreischer Banken und Bankiers). Udzielał się także w licznych przedsięwzięciach społecznych, był m.in. wiceprezesem Rady Powierniczej Polikliniki w Wiedniu. Przez wiele lat udzielał się na rzecz stowarzyszenia, w którym był członkiem dyrekcji (1914-1915), wiceprezesem (1919-1937), a od 1937 członkiem honorowym. Był także znanym kolekcjonerem dziewiętnastowiecznego malarstwa austriackiego.
W okresie rządów nazistów został deportowany do Theresienstadt (Terezín). Od maja 1943 był członkiem rady nadzorczej „Banku Samorządu Żydowskiego”, jednej z tej instytucji przez którą naziści nadawali pozory normalnego życia w getcie terezińskim. Mimo postępującej starości, a także amputacji nóg przeżył pobyt w Terezinie i na początku lipca 1945 powrócił do Wiednia. W latach 1946–1948 był wiceprezesem i doradcą finansowym Wiener Konzerthaus.