Wbrew procedurom, nie uwzględnili oni negatywnych opinii żandarmerii, straży pożarnej i departamentalnej dyrekcji infrastruktury, które podczas trzech kontroli pośrednich wyrażały zastrzeżenia. Wystawione do sprzedaży bilety wstępu były o 75% droższe niż na mecz ćwierćfinałowy i wbrew prawu nie zawierały żadnej wzmianki o cenie. 30 kwietnia 1992 odbyła się wizytacja miejskiej komisji ds. bezpieczeństwa. Była pobieżna oraz przebiegła w niepełnym składzie, bowiem z częścią członków kontaktowano się telefonicznie. Nowa trybuna znajdowała się wówczas cały czas w trakcie montażu. Kolejna inspekcja odbyła się 4 maja 1992, dzień przed meczem, tym razem w pełnym składzie i z udziałem prefekta. Inspektorzy ustalili, że stadion nie spełniał wymogów, brakowało oświetlenia ciągów komunikacyjnych, wejść oraz wyjść. Członkowie stwierdzili, że „poziom bezpieczeństwa jest nadal bardzo niewystarczający”. Zastrzeżenia dotyczyły jednak przede wszystkim zachodniej trybuny, dostawionej przed ćwierćfinałowym meczem z AS Nancy. Mimo tego mecz nie został odwołany. Robotnicy od kilku dni pracowali dzień i noc.