pierwszy ich człon jest pozbawiony kolców, drugi ma od 4 do 7 kolców, a trzeci od 1 do 3 kolcowatych szczecin po stronie grzbietowej. Każdy z gonopodów samicy ma ponadto dwie ostrogi.

Ekologia i występowanie Gatunek zachodniopalearktyczny, głównie europejski. Wykazany został z Wielkiej Brytanii, Francji, Szwajcarii, Austrii, Niemiec, Szwecji, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Ukrainy, Węgier, północnych Włoch, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Albanii, Rumunii, Bułgarii, Grecji, europejskiej części Rosji oraz europejskiej i azjatyckiej części Turcji.

W europejskiej części Rosji gatunek L. lucifagus jest szeroko rozprzestrzeniony, na wschód sięgając Uralu, a na południe Kaukazu. Występowanie gatunku w Polsce stwierdzono w 2002 roku na podstawie pojedynczego samca znalezionego w Magurskim Parku Narodowym, w Beskidzie Niskim.

Parecznik ten preferuje rejony górskie, występując w nich od lasów reglowych przez piętro subalpejskie po alpejskie.

Przypisy

Kategoria:Drewniakowate Kategoria:Pareczniki Azji Kategoria:Pareczniki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1862 roku