Z tego powodu wojna naziemna została przełożona o tydzień.
Koalicja podjęła kompleksowe i ukierunkowane wysiłki w celu zlokalizowania i zniszczenia pocisków oraz ich wyrzutni, operację tę nazwano: „Polowanie Na SCUDY”.
Początkowo uważane za praktycznie nieistotny element kampanii, mobilne wyrzutnie pocisków R-17 (SCUD-B) i Al Hussein, wkrótce okazały się liczniejsze, niż się spodziewano, i znacznie trudniejsze do wyeliminowania z powodu umieszczenia na pojazdach kołowych typu Maz 543. Szybko zebrano połączone siły powietrzne, uderzeniowe i specjalne (SOF) i przydzielano im misje polowania na pociski balistyczne w Iraku. Polowania odbywały się przy użyciu samolotów A10 Thunderbolt II i F-15E Strike Eagle.
Badanie podczas działań operacyjnych przeciw pociskom balistycznym w operacji Pustynna burza dostarcza wystarczających dowodów na to, że Siły Specjalne, współpracując z powietrznymi siłami specjalnymi i lotnictwem, mogą stanowić najbardziej skuteczne narzędzie w walce z tym zagrożeniem.