Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 25 metrów.

Okręt wyposażony był w dwie stałe dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped.

Załoga okrętu składała się z 2 oficerów oraz 13 podoficerów i marynarzy.

Służba „Tricheco” wszedł do służby w Regia Marina 15 października 1909 roku. W początkowym okresie załoga okrętu przechodziła szkolenie w Wenecji i odbywała rejsy głównie wzdłuż wybrzeża Adriatyku. W momencie przystąpienia Włoch do I wojny światowej okręt wchodził w skład 4. dywizjonu okrętów podwodnych (wraz z siostrzanymi jednostkami „Glauco”, „Narvalo”, „Squalo” i „Otaria” oraz „Foca” i „Delfino”). Jednostka uczestniczyła w defensywnych patrolach na wodach okalających bazy włoskiej floty w Brindisi i Wenecji. 31 grudnia 1917 roku okręt wchodził w skład Flotylli Górnego Adriatyku w Wenecji (wraz z „Delfino”, X 1, „Atropo”, „Fisalia”, „Argonauta”, „Narvalo”, „Zoea”, „Otaria”, „Argo”, „Squalo”, F 2, F 3, F 4, F 5, F 12, F 13 i F 16). „Tricheco” nie odniósł podczas działań wojennych żadnych sukcesów.

Okręt został skreślony z listy floty 26 września 1918 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Okręty podwodne typu Glauco (1903) Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Wenecji