Zofia Chętnik z Klukowskich (ur. 1893 w Grodnie, zm. 2 lipca 1950 w Nowogrodzie) – polska nauczycielka, współtwórczyni Muzeum Kurpiowskiego w Nowogrodzie, w latach 1926–1936 kustoszka zbiorów w muzeum z ramienia Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, członkini Narodowych Sił Zbrojnych; pierwsza żona etnografa Adama Chętnika.

Życiorys Zofia zdała maturę w rządowym żeńskim gimnazjum w Grodnie, uzyskując złoty medal. Pracowała jako nauczycielka w prywatnych domach w okolicach Mińska i Grodna. Następnie przyjechała do Warszawy, by uczyć się na Wydziale Pedagogicznym Towarzystwa Kursów Naukowych. Dobrze znała języki: francuski, rosyjski i łacinę. Malowała (uczestniczyła w kursach rysunku im. Wojciecha Gersona), brała udział w kursie organizowanym przez Towarzystwo Miłośników Fotografii, była uzdolniona muzycznie. W okresie międzywojennym pod pseudonimem Zet publikowała w łomżyńskich katolickich czasopismach swoje wiersze.

Początkowo dokonywała adiustacji tekstów męża, które publikowane były w „Drużynie”. Z czasem włączyła się w prace redakcyjne czasopism „Gość Puszczański” i „Goniec Pograniczny”.