Piotr Jacek Flatau (ur. 1953) – polsko-amerykański profesor nauk fizycznych. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu fizyki atmosfery, oceanografii, promieniowania w atmosferze, a także mikrofizyki chmur. Od 2017 członek zagraniczny Polskiej Akademii Nauk (Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi). Konsultant NASA, członek Optical Society of America, od 1992 pracownik naukowy i wykładowca Wydziału Atmosfery i Oceanografii Fizycznej (CASPO) Instytutu Oceanografii Scrippsów, wchodzącego w skład Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego. Prowadził również wykłady na Uniwersytecie Warszawskim i w Indonezji.
Życiorys Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1972). Tytuł zawodowy magistra w dziedzinie fizyki teoretycznej uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim (1977, promotor Jerzy Mycielski). W 1977 rozpoczął pracę jako asystent w Instytucie Geofizyki Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem Krzysztofa Edwarda Hamana. W 1982 wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych i w 1985 uzyskał drugi tytuł magistra, w dziedzinie fizyki atmosfery, na Uniwersytecie Stanu Kolorado, w którym podjął pracę.