Zygmunt Landau (ur. 15 października 1898 w Łodzi, zm. 20 maja 1962 w Tel Awiwie) – polski malarz pochodzenia żydowskiego, przedstawiciel École de Paris.
Życiorys Zygmunt Landau pochodził z rodziny rabinów ze Strykowa. Podstaw malarstwa uczył się w pracowni Henryka Epsteina, a kontynuował w szkole rysunku Jakuba Kacenbogena. Następnie wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował w pracowni prof. Stanisława Lentza. W wieku 18 lat zarobkował udzielając lekcji malarstwa. Debiutował w 1918 wystawiając portrety i pejzaże miejskie na Wystawie Wiosennej Stowarzyszenia Artystów i Zwolenników Sztuk Pięknych w ŁodziZygmunt Landau, Polski Dom Aukcyjny. W 1920 wyjechał do Paryża, zamieszkał tam w La RucheZygmunt Landau, Desa i studiował w Académie de la Grande Chaumière i Akademii Colarossiego. Utrzymywał nadal żywe kontakty z Polską, a jego prace uczestniczyły w wystawach organizowanych w Warszawie i Łodzi. Istotny wpływ na jego twórczość w tym okresie mieli Mojżesz Kisling oraz Amedeo Modigliani, z którymi się przyjaźnił. Tworzył martwe natury, kwiaty, portrety, sceny figuralne oraz pejzaże. Został autorem ilustracji w reedycji tomiku poezji „Écoute Israël” Edmonda Flega, opublikowanej przez oficynę La Cigogne Jacques’a Kleina. Wystawiał prace w Salonie Niezależnych i w Salonie JesiennymZygmunt Landau, AgraArt.