29 listopada 1946 otwarto również ambulatorium z oddzielnym wejściem, a w roku 1948 pracownię audiologiczną z jedną z pierwszych w Polsce komór ciszy. Klinika posiadała dodatkowo dwa zewnętrzne oddziały otolaryngologiczne wraz z ambulatoriami: w Szpitalu O.O. Bonifratrów przy ul. Traugutta 57 (otwarcie 1 lipca 1946) pod kierownictwem prof. T. Zalewskiego i doc. W. Jankowskiego oraz działający do 1949 roku oddział w Szpitalu św. Jerzego przy ul. Rydygiera 22-28, prowadzony przez dra S. Kossowskiego. W 1949 r. Klinika Otolaryngologii posiadała 72 łóżka oraz 50 łóżek na oddziale w szpitalu O.O. Bonifratrów. Łącznie liczba chorych sięgała ok. 12 000.
Od początku misją pracowników Kliniki była działalność dydaktyczna i poszukiwanie nowych dróg w rozwiązywaniu problemów związanych z leczeniem i rozmaitymi zagadnieniami medycyny. Zbudowanie komory ciszy było wstępem do długoletnich badań poświęconych problematyce higieny pracy, urazu akustycznego, audiometrii mowy. Inicjatorem pomysłu był prof. Wiktor Jankowski, kierownik Kliniki od 1954 roku. Przedmiotem badań byli pracownicy dolnośląskich fabryk (m.in. Państwowa Fabryka Gwoździ we Wrocławiu, Państwowa Fabryka Wagonów we Wrocławiu 1950), w późniejszych latach również żołnierze.