W 1936 roku została przyjęta do Klasztoru Sióstr Karmelitanek przy ul. Łobzowskiej w Krakowie. Kolejna choroba i uzdrowienie zmobilizowało ją do wypełnienia złożonej obietnicy. Po rozmowie z przełożonymi zostaje zachęcona do działania. Razem z s. Albertą Gorlej, która wraz z nią odeszła z klasztoru, próbowała założyć dom w Skrzypnem, co się jednak nie udało. Siostry przeniosły się do Szczepanowa, później do Częstochowy. W 1952 roku otrzymały dom w Rykach. Jako hasło przyjęły słowa: „Wszystko dla Jezusa przez Maryję”. Matka Terezyta zwróciła się z prośbą o pomoc do biskupa siedleckiego, Ignacego Świrskiego. On polecił spisać jej Konstytucje, które ustnie zatwierdził w 1952 roku.
W 1954 roku został zakupiony dom w Woli Gułowskiej. Ze względu na sytuację polityczną, w 1962 roku, decyzją Urzędu ds. Wyznań w Warszawie, zgromadzenie zostało rozwiązane. Pomimo przeszkód prawnych zgromadzenie rozwijało się protegowane przez biskupa siedleckiego i Zakon Karmelitów. Szczególnym zaangażowaniem wykazał się o. Albert Urbański, który zaproponował połączenie zgromadzenia tworzącego się w Polsce ze zgromadzeniem założonym we Włoszech przez Marię Teresę Scrilli. Dzięki jego pomocy i nawiązaniu kontaktów, zgromadzenie zostało włączone do włoskiego instytutu, zyskując prawne zatwierdzenie.
Przypisy
Kategoria:Karmelitanki