Maksymilian Żelkowski herbu Dąbrowa (ur. 1805 w Wysoczki, w pow. sandomierskim, zm. 13 stycznia 1877 we Lwowie) – powstaniec listopadowy, agronom, profesor Akademii Rolniczej w Dublanach.
Studiował od 1824 na Wydziale Prawa i Administracji Królewskiego Uniwersytetu WarszawskiegoRafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny, Warszawa 1977. Uczestnik powstania listopadowego, oficer armii Królestwa PolskiegoJózef Białynia-Chołodecki, Cmentarze Naszych Bohaterów z lat 1794-1864, Lwów 1928, s. 19. Po upadku powstania wraz ze swoim pułkiem przekroczył granicę pruską. Internowany w Malborku. Wraz z innymi oficerami swego pułku przeniesiony w grudniu 1831 do Kostrzynia nad Odrą. Wypuszczeni na wolność w styczniu 1832 w kolumnie przemaszerowali przez Frankfurt nad Odrą a następnie przez Torgau nad Łabą, Lipsk, Erfurt, Eisenach, Frankfurt nad Menem, Wormację, Dürkheim, Kaiserslautern, Homburg, Saarbrücken, w Forbach przekroczyli granicę Francji i udali się przez Metz, Nancy, Dijon, Lyon do AwinionuTrasa przemarszu zrekonstruowana na podstawie dziennika Żelkowskiego.. Tu został zakwaterowany w pierwszym zakładzie (depôt) dla polskich wojskowych mieszczącym się w dawnym pałacu papieskim. Uczestniczył w zorganizowanym w jego ramach kursie przygotowawczym z nauk ścisłych.