W 1926 robotnicy miejscowych zakładów pracy ustawili w miejscu zdarzenia jedenastometrowy, kamienny obelisk.
W trakcie wielkiej wojny ojczyźnianej były miejscem krwawych starć Armii Czerwonej z Niemcami. Od października 1941 do maja 1942 przez Izium przebiegała linia frontu. 5 lutego 1943 wojska sowieckiej 6. Armii wyparły Niemców z lewobrzeżnej części Dońca, jednak byli oni jeszcze silnie umocnieni na prawym brzegu rzeki. Walki o tę część miasta trwały jeszcze około miesiąca. Po zakończeniu bitwy szczątki 1559 poległych czerwonoarmistów pochowano na stokach wzgórza w bratniej mogile, na której postawiono pomnik Скорбящая мать (Matka w żałobie). W jego pobliżu postawiono w XXI wieku drugi pomnik – upamiętniający ofiary Wielkiego głodu na Ukrainie z lat 1932–1933.
W 1965МАТЕРІАЛИ до історичного календаря Ізюмщини на допомогу краєзнавчій роботі, Charków, 2008. lub 1967 w jej południowo-zachodniej części założono park dendrologiczny (Изюмский дендропарк „Кременец”), jednak do naszych czasów zachowały się tylko pozostałości tej inwestycji.