Na przełomie lat 20./30. nadal uczył historii i geografii w IX Gimnazjum. Był kuratorem kółka historycznego, opiekunem orkiestry, jednym z kierowników wycieczek naukowych We wrześniu 1929 przebywał z uczniami na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Z posady profesora IX Gimnazjum w pierwszym kwartale 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.

Publikował prace historyczne. Uchodził za badacza dziejów Lwowa, w 1936 wydał oczekiwany lokalnie przewodnik po mieście. Był także krajoznawcą. Używał pseudonimów „M.” i „A.M.”. Jeszcze przed 1914 został dziennikarzem, założył pismo „Głos Polski” w Tarnopolu. W II RP równolegle ze swoją pracą zawodową udzielał się jako dziennikarz, publicysta literat. Był jednym z założycieli Zrzeszenia Dziennikarzy Polskich Ziem Południowo-Wschodnich we Lwowie. Publikował na łamach „Gazety Lwowskiej”, „Słowa Polskiego”, „Kurjera Lwowskiego” (1930-1934), „Dziennika Polskiego” – organie Związku Młodych Narodowców (od 1935). Jesienią 1938 był korespondentem tego ostatniego czasopisma oraz dla kilku innych (m.in. „Wschód”), relacjonując wydarzenień na Zaolziu. Należał do Syndykatu Dziennikarzy Polskich we Lwowie. 16 maja 1925 został ponownie wybrany członkiem wydziału Towarzystwa Dziennikarzy Polskich we Lwowie.