Działanie thumb|Wizerunek cesarza Teofila w Kronice Jana Skylitzesa System został prawdopodobnie opracowany przez arcybiskupa Salonik, matematyka i filozofa imieniem Leo i wprowadzony w czasach cesarza Teofila. Opierał się na szeregu punktów, w których znajdowały się stanowiska sygnałowe i mierzył łącznie ok. 720 km długości. W Anatolii średnia odległość pomiędzy punktami wynosiła ok. 97 km, na północy – w pokrytej wzgórzami Bitynii – co ok. 56 km. Ponadto istniał szereg mniej ważnych odnóg, dzięki którym wiadomości przekazywano wzdłuż wschodniej granicy i do innych lokalizacji – w zależności od potrzeb.
Początkiem była forteca Loulon, którą wzniesiono jako strażnicę na północ od Bramy Cylicyjskiej, która łączyła abbasydzką Cylicję z bizantyjską Anatolią. Dalsze punkty były rozmieszczone w kierunku północno-zachodnim: od góry Argaios, przez górę Samos/Isamos, twierdzę Aigilion, górę Mamas (lub Olimp Myzyjski, obecnie: Uludağ), górę Kyrizos, górę Mokilos i górę Św. Auksencjusza w Bitynii. Ostatnim punktem była latarnia w pałacu cesarskim w Konstantynopolu. Dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania, twórcy umieścili zegary wodne w Loulon i w pałacowej latarni.