Druk cyfrowy – technika druku, w której obraz drukowy tworzony jest bezpośrednio w maszynie drukarskiej na podstawie danych komputerowych, bez użycia tradycyjnych form drukowych. Stanowi jedną z najnowocześniejszych metod druku, obok offsetu, fleksografii czy sitodruku.
W odróżnieniu od druku analogowego (np. offsetu), druk cyfrowy nie wymaga przygotowania matryc (płyt), co drastycznie skraca czas przygotowania do druku i obniża koszty stałe zlecenia. Umożliwia to drukowanie krótkich serii, a nawet pojedynczych egzemplarzy, w ekonomicznie opłacalny sposób Kluczową cechą druku cyfrowego jest możliwość druku danych zmiennych (personalizacji), co oznacza, że każda kolejna odbitka może być inna (np. zawierać inne imię, adres czy grafikę) bez zatrzymywania maszyny.
Historia Początków technologii, które doprowadziły do rozwoju druku cyfrowego, można doszukiwać się w wynalezieniu kserografii przez Chestera Carlsona w 1938 roku, co stało się podstawą dla druku laserowego. Rozwój technologii atramentowych (ink-jet) nastąpił w latach 70. XX wieku w firmach takich jak IBM, Canon i HP.