złożył egzamin państwowy pro facultate docendi z teologii. W latach 1881–1886 pracował jako nauczyciel w Stettinie (ob. Szczecin). W latach 1886–1903 był pastorem parafii ewangelickiej w Zizow (ob. Cisowo).
Początki kariery lingwistycznej Po ukończeniu studiów, Meinhof rozwijał swoją pasję lingwistyczną ucząc się języków aramejskiego, asyryjskiego i arabskiego oraz doskonaląc znajomość języka hebrajskiego. Swój pierwszy artykuł naukowy napisał właśnie nt. języka hebrajskiego. Pisał eseje nt. języka dolnoniemieckiego pod pseudonimem Mai. W latach 80. jego zainteresowania przeszły z języków indoeuropejskich na afrykańskie. Wcześniej miał styczność z mową Afrykanerów poprzez osoby związane z niemieckimi misjami oraz swojego przyjaciela Büttnera. To właśnie on nauczył go pierwszych słów w języku Afryki, jednak z powodu wyjazdu do Berlina nie mógł kontynuować nauczania Meinhofa. Podczas pobytu w Cisowie, Meinhof poznał rdzennego mieszkańca Afryki, Njo Dibone z plemienia w Kamerunie. Ten zainteresował go swoim językiem. Meinhof miał uczyć Dibone języka niemieckiego. W zamian on nauczył go języka duala. W ten sposób Meinhof zainteresował się językami Bantu i rozpoczął nad nimi badania. Innym językiem z rodziny Bantu badanym przez Meinhofa był Suahili.