(odpowiednio na osi x i osi y) mały|Wybór międzyokresowy konsumenta o danych preferencjach i ograniczeniu budżetowym.
Irving Fisher rozwinął teorię wyboru międzyokresowego w książce The Theory of Interest (1930). W przeciwieństwie do Keynesa, który powiązał konsumpcję z bieżącymi dochodami, model Fishera pokazał, jak racjonalni, myślący o przyszłości konsumenci wybierają wielkość konsumpcji w teraźniejszości i w przyszłości w taki sposób, aby zmaksymalizować całkowitą uzyskiwaną użyteczności w ciągu całego życia.
Przyjmijmy konsumpcję w każdym okresie jako towar złożony. Załóżmy, że istnieje jeden konsument, towarów i dwa okresy. Preferencje konsumenta są okerślone przez gdzie Dochód w okresie to Oszczędności w okresie 1. wynoszą wydatki na konsumpcję w okresie wynoszą a to stopa procentowa. Jeśli konsument nie jest w stanie pożyczyć w pierwszym okresie w zamian za przyszłe dochody, to podlega odrębnym ograniczeniom budżetowym w każdym okresie:
(1)
(2)
Jeżeli jednak takie pożyczenie jest możliwe, wówczas konsument podlega jednemu międzyokresowemu ograniczeniu budżetowemu:
(3)
Lewa strona równania pokazuje bieżącą wartość wydatków, zaś prawa strona przedstawia bieżącą wartość dochodów.