Varian, Intermediate Microeconomics, 2006..

Hipoteza cyklu życia Modiglianiego Hipoteza cyklu życia opiera się na następującym modelu:

pod warunkiem

gdzie: U(Ct) oznacza satysfakcję otrzymaną z konsumpcji w okresie t, Ct to poziom konsumpcji w okresie t, Yt oznacza dochód w okresie t, δ jest wskaźnikiem preferencji czasowej (miarą indywidualnych preferencji między obecną a przyszłą aktywnością); zwane także stopą dyskonta, W0 jest początkowym poziomem aktywów generujących dochód.

mały|lewo|Hipoteza cyklu życia Zazwyczaj krańcowa skłonność do konsumpcji danej osoby jest stosunkowo wysoka w okresie wczesnej dorosłości, maleje w wieku średnim i rośnie niedługo przed lub tuż po przejściu na emeryturę. Hipoteza cyklu życia opisuje indywidualne zachowania związane z wydawaniem i oszczędzaniem jako próby wygładzenia poziomu konsumpcji w ciągu życia, do pewnego stopnia niezależnego od bieżącego dochodu. Zgodnie z tym modelem na początku życia wydatki konsumpcyjne mogą znacznie przekraczać dochód, ponieważ jednostka może dokonywać dużych zakupów związanych np. z zakupem nowego domu, założeniem rodziny i rozpoczęciem kariery zawodowej. Na tym etapie życia jednostka pożycza od przyszłości, aby zaspokoić bieżące potrzeby. W wieku średnim dochody i wydatki zaczynają się wyrównywać.