W 1939 roku naprawiono kamienne ogrodzenie cmentarza.
Kościół ma barokowe elementy architektoniczne z trójścienną absydą i dwiema wieżami. Wewnątrz znajdują się 3 nawy i 3 ołtarze.
Historyczna przynależność administracyjna Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Antuzów, wcześniej wchodzący w skład województwa wileńskiego Rzeczypospolitej znalazł się na terenie powiatu nowoaleksandrowskiego (ujezdu) guberni litewsko-wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Po podziale tej guberni w 1843 roku majątek znalazł się w guberni kowieńskiej. W drugiej połowie XIX wieku prywatne miasteczko było siedzibą gminy. Od 1920 roku Antuzów należy do Litwy, która w okresie 1940–1990, jako Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR. + Demografia Antuzowa rokliczba ludności 1902 143 1923 167 (w tym we dworze 101) 1959 134 1970 497 1974 529 1979 603 1984 648 1989 628 2001 461 2011 413 XX wiek W 1861 roku uruchomiono szkółkę parafialną, w 1864 roku przekształcono ją w rządową szkołę podstawową. Około 1870 roku Ledóchowscy zbudowali budynek szkoły, składający się z dwóch izb: w jednej uczyli się uczniowie, druga była przeznaczona dla nauczyciela. Dwór płacił nauczycielowi pensję (20 carskich rubli). W 1895 roku uczyło się tu 30 uczniów były tu 3 klasy. W latach 1895–1944 działała tu szkoła podstawowa.