Klasztor ss. boromeuszek w Świętochłowicach, położony przy ul. Kubiny, składa się z domu zakonnego, domu pomocy społecznej, kaplicy i ogrodu.
Historia W październiku 1892 r., na prośbę księdza Pawła Lukaszczyka – proboszcza parafii pw. św. Barbary w Królewskiej Hucie (dzisiejszy Chorzów), cztery siostry zamieszkały w domu pewnej rodziny na terenie parafii pw. Piotra i Pawła w Świętochłowicach.
W 1897 r., na zakupionej wcześniej działce, wybudowano klasztor pod nazwą „Zgromadzenie świętego Karola”. Prace budowlane prowadził mistrz murarski Adamiecki. W 1898 r. proboszcz parafii św. Piotra i Pawła Augustyn Henciński dokonał poświęcenia klasztoru i kaplicy zakonnej. Głównym celem nowo założonej placówki była pielęgnacja osób pozbawionych opieki lekarskiej i domowej oraz utworzenie przedszkola. Siostry zaczęły prowadzić ochronkę dla dzieci w wieku przedszkolnym i sierociniec oraz pracownię robót ręcznych. Od 1899 r., na życzenie władz miasta, zaczęto przyjmować osoby w podeszłym wieku.