Historia John Minto, który w 1874 prowadził wyprawę geodezyjną wzdłuż rzeki Santiam, nazwał ten obszar ‘Breitenbush’ na cześć Lewisa Breitenbuchera (pochodzenia holenderskiego, później na przemian pisanego ‘Breitenbusher’), jednorękiego myśliwego mieszkającego na tym terenie. Chociaż Minto błędnie zapamiętał nazwisko myśliwego przy sporządzaniu mapy tego terenu, ‘Breitenbush’ pozostał w użyciu. Po napotkaniu traperów przybywających z Kompanii Zatoki Hudsona, Breitenbush został założony przez Claude’a Mansfielda. Patent na zagrodę został przyznany 16 sierpnia 1904 przez Theodore’a Roosevelta. W 1927 teren został zakupiony przez Merle Bruckmana, który wybudował ośrodek i eksploatował go przez dwadzieścia lat. W związku z tym zmieniła się struktura własności, a ośrodek został zamknięty w 1972 po dwóch niszczycielskich powodziach.

W 1977 Alex Beamer zakupił Breitenbush Hot Springs, zamierzając zainicjować pełnoetatową wspólnotę do obsługi ośrodka. Chęć pozyskania drewna z Breitenbush w celu wyrębu stanowiła zagrożenie dla tego miejsca, które trwało aż do momentu, gdy w planie zagospodarowania lasu w Clinton w 1993 wyznaczono je jako rezerwat późnej sukcesji.