Amerykanka Peggy McIntosh była jedną z pierwszych feministek, która opisała to zjawisko w 1988 roku, nazywając je „niewidzialnym plecakiem specjalnych przepisów, map, paszportów, kodów, wiz, ubrań, narzędzi i czeków”. Feministki czwartej fali podjęły działania mające na celu zmniejszenie tego „plecaka” i zwalczanie go poprzez podnoszenie świadomości grup uprzywilejowanych i nieuprzywilejowanych. Feministki, które wierzą, że mężczyźni i inne uprzywilejowane grupy mogą nadal podejmować działania na rzecz zmian społecznych w swoich społecznościach, zachęcają do tego osoby uprzywilejowaneCase, Kim A. (2012). Systems of privilege: intersections, awareness, and applications. Wiley-Blackwell..
Nikki van der Gaag omawia szkodliwe skutki wychowywania młodych chłopców jako uprzywilejowanych, powołując się na Grupę Konsultacyjną ds. Wczesnej Opieki nad Dzieckiem i Rozwoju: „tendencja do uprzywilejowania chłopców [...] nie naucza ich odpowiedzialności, ani nie wyjaśnia, czego będzie od nich oczekiwać”. Feministki czwartej fali zaczęły promować rozwiązania mające na celu uniknięcie takich problemów, jak na przykład wychowywanie dzieci neutralnie pod względem płci.