Oprócz pracy nad rdzą, Eriksson badał również wiele innych patogenów, w tym zgniliznę koniczyny, grzybowe choroby ziemniaka, pleśń, choroby marchwi, kwiatów i gałęzi u drzew owocowych, mączniaka szpinaku i mączniaka agrestu. Eriksson jest uważany za pierwszego autora podręcznika o chorobach grzybowych.
Jego dorobek to ponad 400 publikacji. Wśród nich jest kilka książek i monografii.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Lund Kategoria:Fitopatolodzy Kategoria:Szwedzcy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1931