W 1940 r., po aneksji Estonii do ZSRR, placowi nadano imię Stalina. Podczas okupacji niemieckiej nosił nazwę Wierländischer Platz. W marcu 1944 r. podczas bombardowania Tallinna przez radzieckie siły powietrzne uległ zniszczeniu budynek muzeum sztuki oraz część domów mieszkalnych w zabudowie sąsiednich ulic. Po ponownym przyłączeniu Estonii do ZSRR placowi przywrócono imię Stalina, w 1960 r. przemianowano go na plac Centralny, by ostatecznie w 1970 r. przywrócić nazwę Viru. Również w latach 60. przeniesiono na nowe miejsce talliński dworzec autobusowy.
Bezpośrednio po II wojnie światowej opracowany został plan całkowitego przekształcenia placu i otoczenia go zabudową w monumentalnym stylu socrealistycznym, która miałaby zastąpić budynki zniszczone podczas bombardowań w 1944 r. Ich ruiny usunięto jeszcze w 1945 r. Planowano m.in. wzniesienie Pałacu Rad oraz pomnika Zwycięstwa. Cały kompleks zabudowań miał stanowić symbol nowej, radzieckiej Estonii, swoistą przeciwwagę dla nieodległego Placu Ratuszowego. Na konkurs na projekt pomnika nadesłano z całego ZSRR 136 prac, ostatecznie jednak żadnej nie zrealizowano.