Mišković jest zasłużony w promowaniu Polski, w szczególności polskiej kartografii opartej na dokonaniach Eugeniusza Romera. W swojej pracy podkreślał bliskie relacje z Polską oraz polskimi środowiskami naukowymi. Był m.in. przyjacielem profesora geografii Stanisława Leszczyckiego, współpracował m.in. z Adamem Malickim. Oprócz polskiej nauki wspierał również działalność polonijną w Banja Luce i Prnjavorze.
W późniejszym okresie był związany z Uniwersytetem w Sarajewie (gdzie pełnił funkcję dziekana) oraz w Banja Luce, gdzie wykorzystywał zdobytą w Polsce wiedzę i doświadczenie. Współorganizował wizyty studyjne w Bośni i Hercegowinie pracowników naukowych Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN pod kierunkiem Jerzego Kostrowickiego.
W 2011, kontynuując prace Šefika Bešlagicia, opublikował Atlas stećaka, zwiększając liczbę odkrytych stećci o 10 tys., tj. do 70 tys. (3162 nekropolie).
Mišković pozostawił córkę Sonję Dujmović – historyczkę. Pochowany został w Prosjeku.