Einstein sugeruje, że nawet ekonomiści nie mają wystarczających metod, aby definitywnie odpowiedzieć na pewne pytania. Nie powinno się zatem zakładać, że eksperci są jedynymi, którzy mają prawo wypowiadać się w kwestiach dotyczących organizacji społeczeństwa. Sam Einstein nie twierdzi, że zna wszystkie odpowiedzi i kończy swój esej kilkoma pytaniami dotyczącymi trudnych problemów społeczno-politycznych.
W jego ocenie nie ma czegoś takiego jak czyste społeczeństwo kapitalistyczne: prywatni właściciele zawsze zabezpieczają swoje przywileje poprzez manipulację systemami politycznymi i edukacyjnymi oraz środkami masowego przekazu. „Człowiek może znaleźć sens w życiu, choć jest ono krótkie i niebezpieczne, tylko przez poświęcenie się społeczeństwu.”
Treść Według Einsteina, chęć zysku w społeczeństwie kapitalistycznym, w połączeniu z konkurencją między kapitalistami, prowadzi do niepotrzebnych wahań koniunktury, przez co ostatecznie zachęca do egoizmu zamiast współpracy. System edukacji takiego społeczeństwa zostałby poważnie osłabiony, ponieważ ludzie będą się kształcić tylko po to, by rozwijać swoją karierę. Prowadzi to do „kalectwa jednostek” i erozji ludzkiej kreatywności.