wykonywanie badań nad hodowlą roślin lekarskich i selekcją nasion tych roślin, oraz wykonywanie prac, zmierzających do popierania produkcji roślin lekarskich w kraju, i ogłaszanie sprawozdań z czynności InstytutuStanisław Weil, Sprawozdanie z działalności Państwowego Instytutu Farmaceutycznego w okresie jego organizacji (1918–1921), „Wiadomości Farmaceutyczne" nr 19 z 1 października 1922. Jego współpracownikami byli: dr Zenon Martynowicz (późniejszy dyrektor Chemicznego Instytutu Badawczego) i dr Janina Garczyńska-Iwanowska. Od roku 1921 siedzibą Instytutu stał się lokal w gmachu Państwowego Zakładu Higieny, wybudowanym z fundacji Rockefellera przy ulicy Chocimskiej 24 w WarszawieNarodowy Instytut Leków (strona oficjalna) - Historia - online [22.05.2020]. Był jednocześnie redaktorem „Roczników Farmacji” (1922–1934).
Od 1921 był wykładowcą chemii farmaceutycznej i historii nauk farmaceutycznych na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po uzyskaniu habilitacji (14 grudnia 1923) pracował na stanowisku docenta, od 1928 profesorem a od 18 października 1930 profesorem tytularnym i wykładowcą chemii farmaceutycznej UW. Na uczelni był organizatorem studiów farmaceutycznych, autor prac monograficznych i podręczników w tym zakresie.