Po uwolnieniu pozbawiona pracy przez kilka lat pracowała jako opiekunka, później do 1990 była wicedyrektorem Przedsiębiorstwa Przemysłu Chłodniczego w Ciechanowie.
W 1989 należała do założycieli Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Od 1 sierpnia do 6 listopada 1990 pełniła funkcję pierwszego niekomunistycznego wicewojewody ostrołęckiego, dołączyła także do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego.
Zginęła w wypadku samochodowym w okolicy Przasnysza, została pochowana na cmentarzu rzymskokatolickim w Przasnyszu. W 2010 odsłonięto jej popiersie w parku w Rostkowie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przasnyszu Kategoria:Ludzie związani z Ciechanowem Kategoria:Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989 Kategoria:Politycy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Polscy menedżerowie Kategoria:Polscy technolodzy żywności Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Wicewojewodowie ostrołęccy Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zmarli w 1991