Wieloletni wiceprezes i prezes Towarzystwa Pomocy Naukowej dla młodzieży Prus Zachodnich. Współzałożył Towarzystwo Rolnicze Ziemi Chełmińskiej. Wraz z siostrą Zofią Donimirską założył Towarzystwo Pomocy Naukowej dla dziewcząt. Współzakładał sejmiki gospodarcze w Toruniu. Podczas powstania styczniowego udzielał schronienia powstańcom. W okresie kulturkampfu wspierał polskich księży oraz polskie gazety na ziemi chełmińskiej – „Gazetę Toruńską”, „Przyjaciel ludu” i „Nadwiślanin”.
Zasiadał w Reichstagu Cesarstwa Niemieckiego w latach 1871–1874, gdzie reprezentował okręg Tuchola-Chojnice. Zasiadał też w pruskiej Izbie Panów od 1866 do 1888 roku.
W 1872 roku oddał majątek Orłowo swojemu synowi Kazimierzowi Slaskiemu, zaś w 1884 roku rodowy majątek w Trzebczu Szlacheckim zapisał młodszemu synowi, Ludwikowi Maurycemu Slaskiemu.
Na stare lata przeniósł się do Torunia, gdzie zmarł w 1898 roku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Trzebczu Szlacheckim.
Przypisy
Bibliografia Ludwik Romuald, Porta Polonica
Kategoria:Ludzie związani z Toruniem (zabór pruski) Kategoria:Polscy członkowie pruskiej Izby Panów Kategoria:Polscy posłowie do Reichstagu w Berlinie Ludwik Romuald Kategoria:Ludzie urodzeni w Trzebczu Szlacheckim Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1898