W 1914 McClung przeprowadziła się do Alberty i natychmiast stała się aktywnym uczestnikiem polityki feministycznej i abstynenckiej prowincji.

Jak wielu liberalnych kanadyjczyków, McClung z początku miała obojętny stosunek do pierwszej wojny światowej. Poparła pobór do wojska, dopiero gdy zauważyła, że Niemcy stały się moralnym bankrutem, a kanadyjczycy mogą wykorzystać działania wojenne do pobudzenia demokracji, poświęcenia się i współpracy. Na początku 1918 r. wzięła udział w konferencji wojennej kobiet w Ottawie.

W latach 1921–6 piastuje miejsce w Zgromadzeniu Legislacyjnym Alberty wpółpracując z Irene Parlby, walcząc w obronie płac minimalnych dla kobiet i rent dla matek, prawa równości podczas rozwodu oraz praw obywatelskich. Po przeprowadzce do Calgary w 1926 r. nigdy więcej nie pełniła już funkcji publicznych. Była jedną z The Famous Five wraz z Henriettą Muir Edwards, Irene Parlby, Emily Murphy i Louise McKinney. W 1925 dołączyła do kanadyjskiej delegacji na ekumeniczną konferencję metodystów w Londynie i domagała się prawa kobiet do święceń kapłańskich.