W trakcie tej kampanii z przyczyn naturalnych zmarł lider klanu, Norikage Asakura.

W kolejnych latach siły ruchu Ikkō-ikki wzrastały i zajmowali oni nowe tereny: w prowincjach Owari i Ise, na granicy których wzniesiono w pobliżu Nagoi wielki kompleks militarny Nagashima, oraz w Mikawie.

Upadek znaczenia thumb|400px|Bitwa pod Azukizaką na obrazie z 1873 Wzrastająca potęga wywrotowego ruchu religijno-społecznego zwróciła w końcu uwagę najważniejszych ówczesnych możnowładców. Poczuli się oni zagrożeni gospodarczo i politycznie, gdyż militarnie górowali jeszcze nad wyznawcami sekty. Od 1564 rozpoczął się zmierzch świetności ruchu Ikkō-ikki. Wówczas to Ieyasu Tokugawa, który obawiał się powstania mnichów sōhei w Mikawie, zdecydował się na podjęcie walki. Napięcia rosły bowiem już od 1563, gdy samurajowie Tokugawy odebrali jednej ze świątyń ryż dla swoich ludzi. W wyniku dalszych incydentów Ieyasu wraz z mnichami ze szkoły Jōdo-shū wyprawił się na wyznawców sekty i w styczniu następnego roku pokonał buntowników pod Azukizaką, wypierając tym samym sektę z Mikawy.